«Εκεί που ήταν αυτό το χωριό πιό πέρα από τη Μπάγια (σήμερα Κήπους) περί τα 15 λεπτά περίπου, σώζονται μερικά λείψανα από το χωριό αυτό.
Η τοποθεσία αυτή λέγεται σήμερα “χαλάσματα” ή “παλιόσπιτα”.
Πότε χάλασε με ακρίβεια και γιατί χάλασε το χωριό αυτό και σκόρπισαν οι κάτοικοί του και μερικές οικογένειες από αυτό πήγαν στο Κουκούλι, καθώς και στη Μπάγια, κανένας δεν το ξέρει. Πάντως θα χάλασε αυτό ύστερα από το 1430.
Κάποια παράδοση που σώζεται μέχρι σήμερα μας πληροφορεί για το ζήτημα αυτό πως οι κάτοικοι της Τσέρνιτσας έφυγαν από το χωριό τους γιατί σ’ εκείνο το μέρος έβγαιναν πολύ μεγάλα φίδια κι έπνιγαν τα μικρά παιδιά στην κούνια τους.
Το πιό σωστό όμως είναι πως κατά κύριο λόγο έφυγαν γιά λόγους υγείας, γιατί το μέρος είναι πολύ ανήλιο και υγρό.
Ίσως όμως και άλλοι λόγοι να έχουν συντελέσει στο χαλασμό τους.
Κατά το Λαμπρίδη η λέξη Τσέρνιτσα σημαίνει “Μαύρη Γή”.
Κ. Λαζαρίδης «Το χωριό μου το Κουκούλι», (1973), σελ 36.