Κύρια ασχολία των κατοίκων ήταν η γεωργοκτηνοτροφία. Αυτό το μαρτυρούν και οι τέσσεροι μύλοι που βρισκόταν στην δεξιά πλευρά του ποταμού. Καλλιεργούσαν δημητριακά, όσπρια, πολλά οπωροφόρα δέντρα και πολλά αμπέλια. Από τα παραγόμενα προϊόντα πλήρωναν ως φόρο την δεκάτη στο Τουρκικό δημόσιο.
Διατηρούσαν κατοικίδια ζώα (πρόβατα, γίδια, αγελάδες) αλλά και άλογα, μουλάρια και γαϊδούρια.
Ελάχιστοι γνώριζαν γραφή και ανάγνωση. Οι περισσότεροι ήταν αγράμματοι, όπως μαρτυρούν διάφορα γραπτά στοιχεία που έφτασαν στις μέρες μας. Σ αυτό συνετέλεσε όχι μόνο η σκλαβιά αλλά και το ότι το σύστημα μόρφωσης ήταν ανέκαθεν αριστοκρατικό. Παντού τα γράμματα ήταν προνόμιο των ολίγων.

Αποχωρισμός
Με αφορμή την συνθήκη του Βοϊνίκου που άρχισε ο ξενιτεμός των Κουκουλιωτών ερχόταν στο χωριό χρήματα από την Ρωσία, την Ρουμανία, την Κωνσταντινούπολη και την Βεσσαραβία καθώς και κουλτούρα και νέες ιδέες για την καλύτερη οργάνωση της ζωής στην τουρκοκρατούμενη περιοχή.